#Opruimtip 32 | Hoe leer ik mijn kinderen wat een wasmand is?

20 12 2013

wasmand

Mienke,

Mijn zoontjes zijn echt heel schattig en lief. Ze hebben ontzettend zoete snuitjes, zeggen dingen als ‘mama wat heb je toch een heerlijk lichaam’ en kunnen inmiddels godzijdank hun eigen billen afvegen.
Verwend als ze zijn, hebben ze een eigen badkamer waar ik in het wastafelkastje speciaal voor hen een jongenswasmandje heb neergezet; een stoere grijze vierkante bak. Aan het uiterlijk van dat ding kan het dus niet liggen dat ik daar hun beremspoorde onderbroeken, met vuil beplakte buitenschoolse opvangsokken, gemolde en bemodderde spijkerbroeken en ketchup bevlekte t’shirts maar zelden aantref. Normaal gesproken kom ik alleen maar op hun kamers als het ’s avonds donker is en ik mijzelf wijs maak dat ze in een oase van reinheid slapen. Maar eens in de zoveel tijd ontkom ik er niet aan om hun kamer schoon te maken. Het probleem is dan dat ik eerst een kwartier bezig ben om de onderbroeken uit de lamp te trekken, de sokken vanachter de plinten en de spijkerbroeken uit de bak lego. De kleren die ze de volgende dag nog een keer aankunnen, vouwen ze al een jaar netjes op want oma betaalt daarvoor een euro. Het gaat mij om de vieze kleren: hoe zorg ik ervoor dat die in de wasmand gaan zonder dat ik hoef te schreeuwen?

Darling!

Blijkbaar kunnen de heren erg goed luisteren, want ze doen namelijk precies wat jij hen geleerd hebt: Niets, nada, niente! En zij zullen dat gedrag niet gaan veranderen zolang jij het een fijne bezigheidstherapie vindt om zelf op zoek te gaan naar sokken, onderbroeken en andere vieze was. Jouw zonen weten ondertussen haarfijn wat hen, vaak op de meest onhandige tijden te wachten staat: Een hysterische moeder op de overloop, een minuutje afzien en dan snel over tot de orde van de dag. En als ze per ongeluk toch geschrokken zijn van jouw aanval van moederlijke ‘opruimcoaching’ dan zullen ze wellicht een paar dagen hun best gaan doen, maar daarna weten ze óók dat jij het weer keurig van hen overneemt. Jij – lieve schattebout – hebt dus je eigen monsters gecreëerd! Gooi die design-wasmand dus gerust de deur uit, want daarmee ga je de situatie niet veranderen.

Wat gaat er hier mis? Stel dat jij voor een baas zou werken die jou nooit rustig, maar altijd schuimbekkend en ímpulsief vertelt wat er van je verwacht wordt… Hoeveel kans bestaat er dan dat jij een blije en effectieve werknemer bent? In jouw gezin werkt het niet anders… Je bent tot nu toe die rotbaas geweest die dreigde met hel en verdoemenis.

Dus wat kan je doen? Zet die jochies vanavond eens even rustig aan tafel, geef ze een glas limonade en ga aan de slag met jullie allereerste werkoverleg. Wie doet wat in Huize Weltevree? Wat verwacht jij van de koters en wat mogen zij van jou verwachten? Ik neem bijvoorbeeld aan dat zij van jou verwachten dat je elke dag iets eetbaars of tafel zet. Erger nog, er zal waarschijnlijk een opstand uitbreken als jij dat een dagje ‘even vergeet’! Eten maken is dus blijkbaar JOUW taak. En zo hebben de kinderen op hun beurt OOK taken. Bepaal dus wat die taken zijn en leg die vast op papier. De volgende keer dat zij vergeten om hun vuile was in de wasmand te mikken, dan hoef jij de kids alleen maar te wijzen op hun verantwoordelijkheid. En nee, je neemt het NOOIT meer van ze over. Ook al moeten ze de volgende dag in hun blote kont naar school.. Jij wast alleen wat er in de wasmand ligt, verder niets!

~ Mocht je deze opruimtip waardevol vinden voor iemand in jouw omgeving, deel dit bericht dan in jouw netwerk ~

Advertenties




#Opruimtip 31 | Wat móet ik met die stapel sokken?

14 11 2013

Lieve Mienke, 

Een van de meest frustrerende bezigheden in het huishouden vind ik de was. Kijk, als mijn man gaat klussen steekt hij er een dag tijd in en is het resultaat voor jaren. Als ik 8 wassen wegvouw, liggen de manden de week erop gewoon weer vol. Het voelt zo zinloos. 

Eén onderdeel van de was kan ik gewoonweg niet opbrengen. Dat is de sokkenwas; een eclectische verzameling van 100 paar sokken met hartjes, streepjes, bloemetjes, kleurtjes, stipjes, effen kleuren, dino’s, ruitjes, autootjes enz. De vieze sokken verzamel ik een aparte wasmand samen met de vieze vaatdoekjes. In zoverre zit er wel een systeem in. Maar het gaat mij om het gedeelte erna. Als de sokken weer schoon in de mand liggen. Ik ontken hun bestaan namelijk volledig. Gevolg: mijn kinderen gaan altijd te laat met twee verschillende sokken aan naar school, omdat ze een elke dag een kwartier lang in die berg katoen staan te zoeken. Ik haat het om elke week een half uur van mijn leven te verspillen aan het bij elkaar zoeken van twee dezelfde sokken. En zeg nou niet dat ik alles weg moet gooien en alleen maar dezelfde sokken moet kopen. Dat heb ik al zo vaak geprobeerd.

Liefs Marieke

Lieve Marieke,

Nou heb ik in mijn carrière als opruimcoach toch veel gezien en gehoord, maar een aparte sokkenwas… die kende ik nog niet! Dat klinkt bijna alsof je er een speciaal toetje van maakt: DE SOKKENWAS! Maar als jij vindt dat daar wat voor te zeggen is, wie ben ik dan om daar iets van te vinden. *Veegt tranen van plezier uit ogen*

Maar ik snap je probleem: Je hebt dus een hele stapel sokken die hun rechtmatige partner uit het oog zijn verloren. Daar kan jij je als moeder natuurlijk zelf op storten. Zéker doen, als je daar tenminste lol aan beleeft. Sommige mensen houden ook van spelletjes als Memory, anderen puzzelen graag, dus ‘Zoek-de-Sok’ zal vast voor een enkeling een welkom tijdverdrijf zijn. Wanneer leren we dat trouwens, dat soort spelletjes? Ik geloof dat ik met mijn kinderen voor het eerst een Sesamstraatpuzzel maakte toen ze peuter waren. K3-memory kwam snel daarna op tafel…. samen met het kleine vouwwerk. Kids vinden het namelijk een kostelijk spelletje om sokken bij elkaar te zoeken. Kunnen ze mamma lekker helpen!

En dát is waar een hoop mis gaat in het gemiddelde gezinsleven: Jij – en met jou vele ouders – denken nog steeds dat hun koningskinderen niet belast mogen worden met eenvoudige klusjes in huis. Marieke, dat mogen ze wel! Sterker nog: Een deel van jouw taak als opvoeder ligt hem in het aanleren van dit soort gewoontes. Meehelpen in huis is daar slechts één van. En neehee, dat is NIET zielig.

Dus geef je kroost vooral taken: katten voeren, afwasmachine uitruimen, glasbakbezoek, container ophalen, gras maaien, sokken bijeen zoeken, tafel dekken, onder te tafel bezemen na het eten… De keuze is reuze! Ze voelen zich hierdoor meteen onderdeel van een groter geheel (handig als ze later eens willen gaan samenwerken), ze leren verantwoordelijkheid (zeker als jij het niet bij de eerste weigering van ze overneemt) en je geeft ze de kans om trots te zijn op hun ‘werk’. Bovendien heb jij opeens de mogelijkheid om je bezig te houden met dingen waar zij nog te klein voor zijn: geld verdienen, eten koken, Desperate Housewives kijken en uiteraard borrelen met de buurman.

En mocht toevallig één kind het extra leuk vinden, dan wordt hij dus gewoon gepromoveerd tot Hoofd Sokkenvouwen. Een waardige titel voor een kleuter en een zorg minder voor jou.





#Opruimtip 30|Stop nou eens met vergelijken! Weten waarom?

2 10 2013

appels en peren

Ik maak het regelmatig mee dat mensen het soms spannend vinden om mij uit te nodigen in hun huis, want stél nou toch dat ik het een rommel vind? Als ik dus ergens binnen kom – dat kan voor een intake zijn maar ook gewoon een privébezoek – dan ruikt het vaak naar versgedweilde vloeren en staat mijn vriend, kennis of cliënt nog nadampend de schoonmaakspullen weg te ruimen. Zij menen dat ik zeer opgeruimd ben (…) en willen dat dus evenaren. Zij vergelijken zichzelf met mij en voelen zich tekortschieten.

Iedereen heeft dus de neiging om zichzelf te vergelijken met de ander. Realiseer je echter goed dat wij dan over het algemeen de beste kwaliteiten van de ander vergelijken met de slechtste kwaliteiten van onszelf. En zo blijven wij onszelf op enig niveau minderwaardig voelen.

Ik heb hiervoor maar één advies: STOP MET VERGELIJKEN!

  • Jouw leven is uniek en kan dus nooit vergeleken worden met het leven van de ander
  • Dat geldt ook voor de gegeven omstandigheden. Iemand zonder werk heeft b.v. meer tijd om op te ruimen dan iemand die fulltime buiten de deur is
  • Je schiet er niets mee op. Vergelijken is de oorzaak van een hoop frustratie, zonder dat je stappen onderneemt om de situatie te veranderen

Wat kan je wél doen?

Vergelijk jezelf met jezelf. Bedenk eens wat JIJ werkelijk anders zou willen in je leven. Zou je opgeruimder willen zijn? Wil je een strakker lichaam of een betere conditie? Ga dan daarmee aan de slag! Ook hierbij geldt: Hou het klein. Definieer kleine doelen en vier de successen die je onderweg ervaart.

~ Mocht je deze opruimtip waardevol vinden voor iemand in jouw omgeving, deel dit bericht dan in jouw netwerk ~





#Opruimtip 29|Moet iets snel gebeuren? Vraag het dan aan degene met de drukste agenda! Weten waarom?

11 09 2013

Afbeelding

Valt het je ook op dat de drukste mensen over het algemeen de meeste tijd hebben om iets erbij te doen. Hoe komt dat?

Het heeft alles te maken met de versnelling waarin de motor draait. Mensen met weinig werk om handen hebben vaak de neiging om wát ze moeten doen uit te stellen. Morgen is er per slot van rekening wéér een dag! Dit in tegenstelling tot mensen met een extreem drukke agenda, die het op een of andere manier toch altijd weer presteren om iets te combineren.

Een paar tips voor mensen die dus in een hogere versnelling willen gaan functioneren:

  • Pak pen en papier en maak een todo-lijst. Alles mag erop, kleine én grote klussen, privé- of werkzaken, lange- of korte termijndoelen… schrijf in 10 minuten alles op waar jij je mee bezig wilt houden
  • Verdeel alle klussen over je agenda, dus niet alleen de leuke dingen maar óók de klussen waar je tegenop ziet
  • Vergeet niet om tijd in te plannen voor Mr. Murphey (http://nl.wikipedia.org/wiki/Wet_van_Murphy) want je weet: Shit happens, ook vandaag!
  • Mocht er toch iets zijn blijven liggen, plan het dan opnieuw in je agenda

Door exact te weten wat je wilt doen op een dag, ben je beter in staat om flexibel te zijn. Je weet per slot van rekening precies waar je nog tijd hebt! Bijkomend voordeel: Nee zeggen wordt makkelijker (dan kan het namelijk écht niet).

 

— Herkenbaar? Vermakelijk? Een opsteker? Deel in dat geval mijn blogs met jouw netwerk! —





#Opruimtip 28 | Laat je puber het zelf doen. Weten waarom?

20 08 2013

Boeken kaften, bureau inrichten, slaapkamer ombouwen tot studeerkamer… Mijn jongste kind is vanaf volgende week een heuse brugpieper en er moet nog een hoop gebeuren: Zijn kamer is nu namelijk nog ingericht op spelen – oftewel chillen – en niet op huiswerk maken. Ja, er staat weldegelijk een bureautje maar daar liggen computerspelletjes op en geen schriften.

Mijn neiging (als moeder van dit joch)  is om dat kamertje eens even goed onder handen te nemen. Maar als opruimcoach weet ik dat ik hem dan een mooie kans misgun om zelf iets te organiseren. Echt, een slimme vent van 12 kan heus zijn eigen bureau inrichten! Ik ga hem (en jullie) wél een paar tips geven:

– Alles leeg -> Schoonmaken -> Weer inrichten
Echt, het werkt het aller snelste als je het hele bureau in één keer leeghaalt en dan de spullen die je wilt bewaren weer teruglegt. Kleine onderdelen aanpakken (één laatje, een enkel stapeltje) zorgt ervoor dat je het overzicht uiteindelijk toch verliest.

– Zorg voor lege (werk-)ruimte op je bureau

– Hou je voorraad beperkt. Echt, niemand heeft meer dan 5 blauwe ballpoints nodig

– Hou het bij. De een ruimt elke avond op, de ander slechts ééns per maand. Kijk welk ritme bij jou past en hou je daaraan

– Zorg voor een lege prullenbak

– Let erop dat je recht voor je computer kunt zitten en dat je goede verlichting hebt

En dan nog even de belangrijkste tip voor de ouders: Fouten maken mag! Daar leer je namelijk het meest van. Geef je kind dus de kans om zélf te ervaren hoe onhandig het aan een overvol bureau werkt (of hoe ongeïnspireerd je wordt van een te leeg bureau, dát kan namelijk ook…).

Gun het je kind om zélf de weg naar overzicht te vinden!

opgeruimd tienerbureau





#Opruimtip 27| Leer van fouten van de ervaringsdeskundige! Weten waarom?

12 08 2013

Vaak vragen mensen mij of ik zo’n opgeruimd type ben. Nee dus, dat ben ik niet. Erger nog: Alle hindernissen die mijn klanten nemen, die heb ikzelf ook genomen.

Een fraai voorbeeld was vandaag. Al meer dan twee (!) jaar neem ik mij voor om de garage – mijn persoonlijke Bermudadriehoek van rommel – uit te mesten. Alle excuses om het niet te doen waren in de afgelopen jaren al voorbij gekomen, maar vandaag had ik alle moed verzameld en begon ik opgetogen aan de klus. De eerste autolading ging met groot gemak richting de vuilstort. Blikken appelgroene en lavendelkleurige verf die al jaren geleden uitgedroogd waren, het lekke opblaasbed, stukken hout die me niets meer zeiden, tijdschriften uit 2011… mijn klus liep voorspoedig.

Nadat ik van de eerste lading verlost was kwam echter de klad erin. “Eerst maar even lunchen. Goh, die boom moet eigenlijk even gesnoeid. Nee hè, m’n plantenbakken staan droog. Nog één kop koffie…” Zoals je begrijpt moest ik nu de moeilijkere dingen door mijn handen laten gaan: De trouwfoto’s, mijn oude dagboeken, het shirt dat ik aanhad toen ik van mijn dochter beviel… Als rechtgeaarde opruimchaoot (zie tip 22 voor alle andere ‘smaken’) ging ik allerlei dingen doen om maar niet terug te hoeven naar die rotgarage.

Gelukkig merkte ikzelf uiteraard meteen waar ik mee bezig was: Uitstelgedrag in optima forma!

De boom is dus vandaag niet gesnoeid en de bloembakken hebben pas vanavond water gekregen. En ik ben systematisch door de spullen in mijn garage heen gegaan, heb hierbij durven voelen wat er te voelen viel en heb uiteindelijk nog een hele auto kunnen vullen met alle spullen die ik niet meer nodig heb. De trouwfoto’s zijn er nog, maar mijn oude dagboeken en de spullen van mijn ex zijn nu verdwenen. Maar het hangwiegje waar mijn kinderen in gelegen hebben, dat bewaar ik… want dát mag ook!

Tips van deze ervaringsdeskundige:

  • Bepaal een dag waarop je een lang uitstelde klus gaat doen – én hou je aan die afspraak
  • Corrigeer zodra je merkt dat je aan het ontwijken bent. Je gaat dan andere klussen aanpakken (een boom snoeien…) of je negeert de dozen waarvan de inhoud confronterend zou kunnen zijn
  • Hou het behapbaar. Zorg ervoor dat je voldoende tijd hebt om af te ronden
  • Zorg voor erkenning door je successen te vertellen aan anderen. Vandaag heeft een lieve vriendin mij uitgebreid per app applaus gegeven
  • Beloon jezelf. Toen de garage leeg en schoon was, heb ik de rest van de middag met een mooi boek in de zon gezeten, heb ik daarna voor een lekkere maaltijd gezorgd én heb ik uitgebreid in bad gelegen




#Opruimtip 26 | Weer zo’n file. Telkens maar wachten. Gék word ik ervan!

27 06 2013

Eens mens verspilt uren per week aan doelloos wachten. Wachten totdat de auto vóór je weer gaat rijden, wachten op je kind dat nog even corvee moet draaien in de klas, wachten totdat de film weer begint, wachten op je afspraak, wachten op de bus… Je zou er gek van kunnen worden! Wat een verspilling al die tijd…

Je kunt het ook anders doen. Een paar suggesties:

  • Neem een plastic zak mee de file in en graai als je toch stil staat even alle rommel bij elkaar
  • Ruim je mobiel op. Oude berichten weggooien of opruimen, foto’s sorteren… van die dingen
  • Als je dan toch die mobiel in de hand hebt: Bel dan nú even de tandarts voor die afspraak
  • Maak een lijstje! Een todo list, een boodschappenlijstje… ze helpen je om straks gefocust aan de slag te gaan
  • In al die 10 reclameminuten op TV kan je echt heel, héél veel doen. Als je deze tijd      consequent gebruikt om je huis opgeruimd te houden, dan hoef je dat nooit meer op andere momenten te doen
  • Geniet van je rust. Adem uit, zet een muziekje aan en geniet van je eigen gedachte. Niets is zo heerlijk als even bewust genieten van even helemaal niets!

Ik ben altijd blij met feedback. Mocht jij dus nog een suggestie hebben over wat jij doet als je verplicht wordt te wachten, laat het me dan weten!